“De stoel triggert nog steeds iets in mijn lijf, maar het vertrouwen in mijn tandarts is groot”

Zodra Nynke van der Geer (1980) plaatsneemt in de behandelstoel, voelt ze de stress oplopen in haar lijf. Die reactie komt niet uit het niets: Als kind deed Nynke vervelende ervaringen op bij de tandarts. Behandelingen deden pijn en er werd niet naar haar geluisterd. Tegenwoordig is een bezoek aan de tandarts nog steeds stressvol, maar in de loop der jaren is er wel iets naast komen staan: vertrouwen. Vertrouwen in haar tandarts Sjuul, in de ruimte die er is voor eerlijkheid, spanning en even ademhalen. Juist daardoor komt ze al jaren bij Brummans & Fa, ook met haar gezin.

Nynke

Waarom het bij Sjuul anders voelde

Toen Nynke en haar gezin na een verhuizing op zoek gingen naar een nieuwe tandarts, kwam Brummans & Fa op haar pad via een aanbeveling. “Ik weet nog goed dat het me bij de kennismaking opviel dat ze erg jong was. Ik schatte haar zelfs jonger dan ik. Tegelijk stelde ik mezelf gerust met het idee dat dat ook iets goeds betekende: misschien was ze daardoor minder autoritair, had ze nog niet lang daarvoor gestudeerd en wist ze waarschijnlijk alles van de nieuwste technieken. Daarnaast vond ik het fijn dat ze een vrouw was.”

Dat eerste gevoel bleek te kloppen. Sjuul stelde vragen, nam de tijd en wilde de wensen van Nynke weten. Dat maakte voor haar het verschil. “Het viel me op dat ze bij elke behandeling of controle de details van de afspraak daarvoor nog wist. Dat gaf vertrouwen.”

Niet angstvrij, wel in goede handen

Inmiddels zijn we ruim vijftien jaar verder. De angst is voor Nynke niet helemaal verdwenen. Zeker als er een behandeling aankomt, merkt ze dat meteen aan de spanning in haar lijf. Geluiden kunnen bijvoorbeeld spanning oproepen en op sommige plekken in haar mond voelt pijn intenser dan op andere. “Toch voelt een controle inmiddels anders, daar kan ik rustiger naartoe. Maar bij een behandeling reageert mijn lichaam direct.”

Juist tijdens een behandeling merkt ze hoe belangrijk het vertrouwen in Sjuul voor haar is geworden. Sjuul legt van tevoren uit wat ze gaat doen en geeft aan dat Nynke haar hand kan opsteken als het niet gaat. Dat geeft houvast. “Ze kent me inmiddels. Ze weet dat ik schok als ik pijn heb.” Soms geeft Sjuul even een moment rust, legt ze een hand op haar schouder of zegt ze dat ze bijna klaar is. “Dat vind ik heel fijn”, zegt Nynke. Juist die kleine dingen maken dat ze zich gezien voelt en even kan ontladen als het te veel wordt.

Ondanks haar angst is Nynke altijd naar de tandarts blijven gaan. Niet omdat ze nu angstvrij is, maar omdat ze het belangrijk vindt goed voor haar gebit te zorgen. “Je moet de rest van je leven met je gebit doen”, zegt ze. Dat besef maakte voor haar steeds weer het verschil. “Ik snap het goed als mensen al jaren niet naar de tandarts gaan vanwege angst. Maar ik houd mezelf altijd voor dat pijn tijdens de behandeling maar tijdelijk is en het voorkomt vaak dat klachten erger worden. Bovendien scheelt het uiteindelijk niet alleen voor je mondgezondheid, maar ook voor je portemonnee als je alles netjes bijhoudt en er vroeg bij bent als er iets is.”

Met haar gezin naar de praktijk

Nynke en haar man komen al jaren met hun gezin bij Brummans & Fa. Haar tweelingdochters zijn inmiddels achttien, haar jongste zoon is bijna dertien. Lange tijd gingen ze met zijn allen naar controleafspraken. Voor Nynke was dat soms best zoeken. Ze wilde haar eigen spanning niet overbrengen op haar kinderen. Daarom koos ze er vaak bewust voor om als laatste plaats te nemen in de stoel. “Dan waren de kinderen al geweest en konden ze spelen, zodat ze mijn spanning niet zagen.”

Haar man staat daar heel anders in. Hij is veel relaxter en heeft weinig last van spanning rondom de tandarts. Dat contrast maakte Nynke zich nog bewuster van haar eigen rol richting de kinderen. Daar ging ze heel bewust mee om. “Kinderen zien, voelen en ervaren veel. Daarom ben ik altijd eerlijk en open naar ze geweest. Ik heb uitgelegd waar mijn angst vandaan kwam, maar heb ook uitgesproken dat ik vertrouwen heb in onze tandarts.” 

Voor haar zoon maakte de kindertandarts het verschil

Haar jongste zoon vond een tandartsbezoek na een tijdje ook spannend. “Dat had niet per se met de tandarts zelf te maken, maar vooral met angst voor het onbekende. Sjuul attendeerde me er toen op dat hij ook door haar collega geholpen kon worden, die gespecialiseerd is in kindertandheelkunde. Dat vond ik zo fijn.” Haar zoon kreeg de ruimte om in zijn eigen tempo vertrouwen op te bouwen. Daarna nam Sjuul het op een rustige manier over. Voor Nynke voelde dat als een heel mooie samenwerking. “Het is zo soepel gegaan”, zegt ze. “Juist doordat hij binnen hetzelfde gebouw en in dezelfde vertrouwde omgeving kon wennen, ging het goed.” Inmiddels weet haar zoon bijna niet beter dan dat naar de tandarts gaan gewoon rustig verloopt. “Gisteren zaten we met elkaar aan tafel en hadden we het er met elkaar over. Hij wist zelfs niet meer dat hij behandeld is door de kindertandarts.”

Meer dan alleen een tandarts

Wat Nynke mooi vindt aan Brummans & Fa, is dat haar kinderen er echt zijn opgegroeid. Ze herinnert zich nog goed dat haar tweelingdochters nog maar drie of vier jaar oud waren toen ze al meekwamen naar de praktijk. Juist daardoor is Sjuul in de loop der jaren meer geworden dan alleen een tandarts. “De praktijk is een soort onderdeel van ons leven geworden. Ik vind het leuk om de ontwikkelingen binnen de praktijk te volgen en ook om te zien hoe Sjuul zelf door verschillende fases van haar leven gaat. In de afgelopen jaren heb ik echt een band opgebouwd met Sjuul en ik vertrouw haar volledig. Zoveel zelfs, dat ik me realiseer dat ik gerust een heel stuk zou omrijden mochten ze ooit verhuizen.”


Vorige
Vorige

“Ik dacht: wat moet ik eind zestig nog met vier nieuwe tanden? Nu heb ik een prachtig gebit”

Volgende
Volgende

“Als kind zat ik hier in de stoel, nu ben ik zelf tandarts”