“Ik dacht: wat moet ik eind zestig nog met vier nieuwe tanden? Nu heb ik een prachtig gebit”

Toen Annelies Janssen-Buik eind zestig was, stond ze voor een keuze waar ze eerst even aan moest wennen: zou ze nog investeren in vier nieuwe voortanden? Niet omdat ze bang was voor de behandeling, maar omdat ze zich afvroeg of het op die leeftijd nog wel de moeite waard was. Toch besloot ze het te doen. Die beslissing heeft haar veel gebracht. “Het heeft me echt beter doen voelen”, zegt ze. “Nu heb ik een prachtig gebit.”

Voor Annelies was mondverzorging van jongs af aan belangrijk. Thuis werd er altijd gepoetst, ook al was dat niet per se een pretje. “We hadden van die groene tandpasta. Heel heet en vies.” Goede zorg voor je gebit kreeg ze thuis gewoon mee. Dat was destijds lang niet overal zo: niet alle kinderen gingen regelmatig naar de tandarts. Annelies zelf nam haar gebit al vroeg serieus. Toen ze dertien was en naar een tandarts in Schagen ging, kon je nog gewoon zonder afspraak binnenlopen. “Ik ging wel vijf of zes keer per jaar naar die man.” 

Toen ze haar man leerde kennen, bleek dat hij pas voor het eerst naar de tandarts was geweest toen hij in dienst zat. Toen was hij achttien. Voor Annelies was dat bijna onvoorstelbaar. Het laat zien hoe verschillend er vroeger met mondzorg werd omgegaan.

Toen Annelies later zelf een gezin kreeg, gaf ze die aandacht voor mondverzorging vanzelf door. Toen haar dochter op 21-jarige leeftijd naar Australië vertrok, was het eerste wat Annelies zei: “Pas op je gebit.” Twee maanden later kreeg ze een lachende foto terug, met een stralend gebit. “Het was toch een dingetje bij ons, het gebit.”

“Ik ga blij naar de tandarts”, zegt Annelies. Dat ze op haar leeftijd nog zo veel van haar eigen gebit heeft, vindt ze allesbehalve vanzelfsprekend. “Hoeveel zie je wel niet met een kunstgebit op mijn leeftijd?” Vroeger werden tanden volgens haar veel sneller getrokken zodra er iets mis was. “Dat is nu niet meer zo.”

Zuinig zijn loont

Dat ze altijd zorgvuldig met haar gebit is omgegaan, heeft haar veel gebracht. Toen ze 27 was, kreeg ze haar eerste kroon. Die zit er, vertelt ze, nu al zo’n vijftig jaar in. Voor haar is dat het bewijs dat goed onderhoud echt verschil maakt. “Als dat niet gebeurd was, dan had ik ook met een kunstgebit gelopen. Dan gaat het door.”

Ook nu nog is ze heel bewust met mondverzorging bezig. Ze gaat naast de tandarts ook naar de mondhygiënist en poetst soms wel zes keer per dag. Ze heeft altijd een inklaptandenborstel bij zich. Elektrisch poetsen is dan weer niets voor haar, ook al heeft Lorena dat natuurlijk wel aangeraden. “Ik kan er niet tegen als die borstel dan tegen je tanden aankomt.”

Van tandarts Groen naar Lorena

Annelies kwam vanaf het allereerste begin bij Brummans & Fa, toen Lorena de praktijk overnam van tandarts Groen. Dat verschil merkte ze direct. Over haar vorige tandarts is ze duidelijk: “Wat hij deed was goed, maar weinig sociaal.” In de veertig jaar dat ze bij hem kwam, heeft ze naar eigen zeggen amper met hem gesproken. Een keer vroeg ze of haar gouden kronen vervangen konden worden door porselein, maar dat kon niet. Er was weinig ruimte voor overleg.

Bij Lorena voelde dat meteen anders. “Lorena is een feest. Ze had mijn dochter kunnen zijn.” Ze denkt met haar mee, zegt Annelies en dat gaat verder dan alleen de behandeling zelf. Ook financieel kijkt ze mee. “Dan zegt ze: als je dit nu doet en dat volgend jaar, dan is dat het beste in combinatie met je zorgverzekering.”

Die manier van werken geeft vertrouwen. Annelies vindt Lorena duidelijk, ook als het om iets kleins gaat. Ze legt altijd uit wat ze gaat doen. Dat contact voelt persoonlijk en vertrouwd. “Als je haar ziet, zou je haar een zoen willen geven. Het is een leuke griet en voelt eigen.”

Vier nieuwe voortanden

Vijf jaar geleden spraken Annelies en Lorena tijdens een controle ook over haar voortanden. Daarbij kwam ter sprake dat de jaren, hoe zuinig je ook bent op je gebit, toch hun sporen nalaten. In dat gesprek ontstond de mogelijkheid om iets aan haar voortanden te laten doen.

Toen dat onderwerp eenmaal op tafel lag, nam Annelies die vraag ook mee naar huis en besprak ze het met haar zoon.  Zijn reactie was meteen duidelijk: dat moet je doen.

Niet de pijn hield haar tegen, want daar is ze nooit bang voor geweest. Ze onderging zelfs ooit een wortelkanaalbehandeling zonder verdoving. Het was vooral het geld waar ze even over wilde nadenken. Ze vroeg zich ook af of ze op die leeftijd nog wel voor vier nieuwe voortanden moest kiezen.

Maar toen die vraag eenmaal op tafel lag, ging ze ook echt anders kijken. Naar haar voortanden, naar haar glimlach en naar wat nog mogelijk was. Uiteindelijk besloot ze ervoor te gaan.

Meer zelfvertrouwen en een prachtig gebit

Hoe het hele traject precies verliep, weet ze niet meer stap voor stap. Daarvoor is het inmiddels te lang geleden. Wel weet ze nog dat ze er een paar keer voor terug moest komen. “Ze slijpen een stukje van je tanden af en dan krijg je een noodkroon. Uiteindelijk maken ze vier prachtige tanden.” 

Zelf was ze er waarschijnlijk gewoon mee doorgelopen. Er mankeerde tenslotte niets aan en het viel haar zelf niet op. Nu ziet ze pas hoeveel verschil die nieuwe voortanden maken, zeker als ze kijkt naar het gebit van andere mensen van haar leeftijd.

De behandeling heeft haar dan ook veel gebracht. “Het heeft me echt beter doen voelen.” Ook voor haar zelfvertrouwen deed het veel. Natuurlijk is het een investering waar je even over nadenkt, maar voor Annelies was het het waard. En zoals wel vaker bekijkt ze het ook met humor. “Het voordeel is dat ik er heel zuinig op ben en alleen nog maar bananen durf te eten, dus dat is lekker goedkoop,” grapt ze.

Voor Annelies staat één ding vast: als Lorena zegt dat iets verstandig is, dan doet ze het. Ook als er in de toekomst weer een nieuwe kroon nodig is, zou ze daar niet moeilijk over doen. Voor haar is leeftijd geen reden om te denken dat het niet meer hoeft. Zoals ze zelf zegt: “Ik denk niet: het is de moeite niet meer.”

Een band die verder gaat dan alleen tanden

Wat Annelies vooral waardeert, is hoe makkelijk Lorena in de omgang is. Het vertrouwen was er volgens haar eigenlijk meteen. “Dat komt door haar. Hoe ze met je doet. Dat doe je terug.” Door de jaren heen bouwden ze ook een band op die verder gaat dan alleen controles en behandelingen.

“We hebben altijd fijne gesprekken.” Annelies heeft Lorena in verschillende fases van haar leven meegemaakt. Toen ze zwanger was bijvoorbeeld. En dan gaat het ook over de kinderen. Er is herkenning en overlap. “Ze kreeg ongeveer tegelijk met mijn zoon een kind.” Zelf neemt Annelies altijd een cadeautje mee voor de kinderen van Lorena.

Blijven investeren in je gebit

Annelies zou anderen zeker aanraden om ook op latere leeftijd in hun mondgezondheid te blijven investeren. Voor haar hoort dat bij goed voor jezelf zorgen en bij zuinig zijn op wat je hebt. Ze zal dus altijd trouw blijven komen. Voor de toekomst wenst ze Lorena, Sjuul en het team van Brummans & Fa dan ook het allerbeste toe. En zelf hoopt ze vooral op één ding: “Dat ik er nog heel lang mag komen. Ze doen het hartstikke goed.”